Rock-a-holics Records 2009

Ω Θεοί του METAL!!!

Εδώ έχουμε να κάνουμε με μία από τις συναρπαστικότερες πρωτοεμφανιζόμενες κυκλοφορίες, που παραπέμπει στην ανατριχίλα που μας καταλάμβανε τη δεκαετία του 80 και 90. Τότε που οι κυκλοφορίες δεν ήταν δα και αμέτρητες αλλά ήταν επί το πλείστον ένα σοκ και έβαζαν τα θεμέλια για την ανάπτυξη και πρόοδο της αγαπημένης μας μουσικής, για να δημιουργηθεί ένα από τα καλύτερα και μακροβιότερα μουσικά είδη. Η παρούσα λοιπόν κυκλοφορία δεν απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί αποκαλυπτική και μία από τις κορυφαίες της χρονιάς στο χώρο του heavy/power metal και μόνο ένα άκουσμα θα μπορούσε να σας πείσει. Φανταστείτε τους Priest τους Nevermore και τους Iced Earth στα καλύτερα τους ρίξτε και λίγο prog μέσα και πάρτε μία άποψη του τι μπορεί να εστί Darkology.

Βέβαια υπάρχει και το αίτιο πίσω από αυτό το μεταλλικό μεγαλούργημα, καθώς ιθύνων νους του συγκροτήματος είναι ο ήρωας της κιθάρας,  Michael Harris (  Zanister, Leather, Surgeon (US), Arch Rival, Thought Chamber - όποιος έχει ακούσει και τα πολλά προσωπικά του άλμπουμ θα καταλάβει τον όρο ήρωας) , αλλά και μία από τις καλύτερες μεταλλικές φωνές του σήμερα, αυτή του Kelly "Sundown" Carpenter (Beyond Twilight, Outworld). Αφού φτάσαμε ως εδώ να πούμε ότι η σύνθεση συμπληρώνεται από άλλους δύο κορυφαίους μουσικούς, τον μπασίστα Mike Neal και τον ντράμμερ και αδερφό του Michael Harris, Brian Harris  (Firewind, Solstice (US), Foul Stench, Decay (US), Michael Harris, Seven Seraphim, The Reefer Hut, Vainglory). Απεριόριστη η συνδρομή των δυο τους στο χτίσιμο μιας βαριάς βάσης για να πατήσει το όλο μουσικό τεχνούργημα. Όλα τα τραγούδια ,10 το σύνολο, είναι ακατάπαυστα  μεταλλικά και έντεχνα, κατανέμοντας αριστοτεχνικά τη μελωδία με τη δύναμη και χωρίς κανένα ίχνος κοιλιάς, και βασίζονται πάνω στις παραδοσιακές δομές του αληθινού heavy metal, διανθισμένα από τις μοναδικές ικανότητες του Michael Harris που δημιουργεί πολύ σφιχτά κιθαριστικά θέματα  που κατά διαστήματα μας οδηγούν στο Blues στη Jazz και στην κλασσική μουσική. Όσο για το κάθε σόλο του θα μπορούσε να χαρακτηριστεί άνετα σεμιναριακό. Φυσικά και η φωνή δεν έχει λιγότερο πρωταγωνιστικό ρόλο, καθώς ο Kelly έχει πολύ καθαρή και δυνατή φωνή γεμάτη πάθος αλλά και μεγάλο φωνητικό εύρος και μπορεί να μεταφέρεται άνετα μεταξύ πολύ χαμηλών νότων σε πολύ πιο παραδοσιακά μονοπάτια. Ε όσο για την παραγωγή δεν χωράει αμφισβήτηση, αφού είναι και πολύ δυνατή και πολύ καθαρή δίνοντας στο κάθε όργανο την κατάλληλη ώθηση να αναδείξει τη σπουδαία τεχνική του κατάρτιση.

Επειδή τα λόγια είναι φτώχεια εδώ δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με μία σπουδαία κυκλοφορία αλλά και με μία πολύ ανερχόμενη μπάντα που πρόκειται να πρωταγωνιστήσει στα μελλοντικά μεταλλικά δρώμενα. Βέβαια εγώ βρίσκω κάτι υπεράνω όλων. Αν στο κατώφλι του 2010 βγαίνουν τέτοιες εμπνευσμένες δουλειές αυτό λέει πολλά για την μουσική που αγαπάμε και υπηρετούμε.

Panthro